Ia sung carscheida se dasper la tgesa da tatta e tat.
La tgesa è ossa bandunada.
Els eran adegna cò – scu ena part da me.
Cura tg’ia era pitschna niva mies tat seira per seira siva tschagna tar nous a tgesa.
El saseva tranter mies frar e me, pigliva prest adegna igl madem codesch ed antschaveva a rachintar.La sia vousch ferma e tgoda amplaniva l’antiera steiva.
«Oina balena blava, duas tgavals da mar …» – Ia igl saint anc oz, scu schi fiss sto ier.
Cun igls onns ègl sa mido bler.
Tat niva ossa adegna siva giantar.
Allas istorgias dalla seira èn suandos visitas e giantars tar tatta e tat.
Igl taimp d’unfanza era passo.
Ma els eran er ossa adegna cò.
Adegna ena tgesa averta, adegna bratscha averta, adegna en plaz noua tg’ia ma santiva bagn. Els vevan peda, blera peda.
Cura tg’ia sung eida cun 16 onns ainten en internat, ègl sto pi grev da piglier cumgea dad els tgi chegl tg’ia vess pudia m’imaginar. E mintg’eda cura tg’ia sung turnada a tgesa, davigl en li, noua tg’ia stueva propi eir: tar els.
La sia tgesa è ossa veida.
Avant dus onns èn tatta e tat morts. Tots dus cun 94 onns.
An terma da dus meis è la tgesa stada bandunada.
Nign tgi varda ple or da fanestra.
Ia va dastgea esser tar els durant lour davosas ouras.
Ia va tignia lour mangs.
Ia igls vess igl pi gugent tignia – tignia per adegna.
Davent d’alloura ègl oter.
Lour tgesa, er en datgesa dalla mia unfanza, vign ossa transfurmada.
Toc per toc svaneschan las stanzas ancunaschaintas, las savours, las vouschs digl passo.
Ensatge porta adegna cun me.
Igl anel matrimonial da mia tatta.
El sa sturteglia anturn igl mies det e porta plagn istorgias da 63 onns maridaglia.
El am regorda a lour amour, lour forza, a tot chegl tg’els am on regalo – sainza cundiziuns.
Sen igl mies tricot da ballape porta la nomra 12. Giuier a ballape è la mia passiun.
Nign na so pertge tg’ia va tscharnia chella nomra.
Igl è – u era igl mies misteri: Mies tat è naschia igls 12 da mars.
Mia tatta igl 12avel meis, igl december.
Ia ma regord anc exactamaintg digl davos discurs tg’ia va mano cun tatta.
Siva en matsch la vaia visitada. „Scu era igl ties matsch?“ „Nous vagn gudagnea 6:0, ma ia va sagetto angal en gol.“
Ella ò surreis, am ò pigleida pigl mang ed ò detg: „Larina, sast, las otras vottan er far gols.»
Igl era ena construcziun simpla.
E tuttegna stat an chel cass ena gronda sabientscha davos tiers:
I sa tracta ainten la veta betg angal da star sez aint igl center u er betg da leir piglier tot igl success per egn sez. I vo per lascher spazi. Per parteir igl plascheir. Vaseir splendurar oters.
Igl sies humor, la sia caleira, la sia moda nunstanclantevla da vaseir la veta cun en surreir – tot chegl am resta. Ed igls sies pleds m’accumpognan – betg angal sen la plazza da ballape, mabagn dapertot lò, noua tgi sa tracta da crescher ansemen.
Tge resta?
Regurdientschas.
Maletgs, tgi cumparan magari scu sumbreivas.
Lour surreir. Lour favour. Lour amour – en’amour tg’ia na va survagnia uscheia da nign oter sen chest mond.
Chegl tgi resta è igl invisibel.
Chegl tg’è pi ferm tgi taimp e cumgea.
Chegl tgi ans furma, ans tigna, ans porta – er cura tgi passa sper nous ve.
Els on laschea anavos ena part da sasezs ainten me.
Aint igls mies patratgs.
Aint igl mies cor.
Mintga de cun igl 12 sen igl mies dies.
Mintga de cura tg’ia port igl anel ve digl mies det.
Ia na sung mai propi suletta.
Regurdientschas.
E schi dei tg’ia respeir, veiva ena part dad els anavant. Cun me.
Ainten me.
Per adegna.
Tge ans resta?
Chegl è chegl tg’ans resta.