Vergebens? Ein hartes Wort. Ein Urteil fast. Ein Wort, das Resignation suggeriert – und doch so viel mehr offenbart. Wer es ausspricht, hat noch nicht aufgegeben. Denn wer sich mit Vergeblichkeit befasst, tastet nach Sinn – auch dort, wo scheinbar keiner ist.
Die Finalist:innen des PH Goes Poetry Schreibwettbewerbs 2024 der PH Zürich und PH Graubünden haben sich diesem Wort gestellt. Ihre Texte zeigen: Vergeblichkeit ist nicht nur das Scheitern, sondern auch der Beweis, dass etwas versucht und gewagt wurde. Und im Versuch liegt ein Wert – sei es in alltäglichen Kämpfen, emotionalen Ausnahmemomenten oder poetischen Reflexionen über das scheinbar Kleine. Die Autor:innen erzählen von Verlusten, von gescheiterten Versuchen, von leer gebliebenen Händen. Manchmal schmerzlich, manchmal überraschend tröstlich. Sie sprechen aus, was oft verdrängt wird: dass es weh tut, sich zu bemühen und zu scheitern. Und doch bleibt etwas. Ein Detail. Eine Erinnerung. Ein Gedanke, der sich weigert, bedeutungslos zu sein.
Wer schreibt, widersetzt sich der Vorstellung, dass alles vergebens ist. Wer Worte sucht, schafft Verbindungen. Die Texte dieser Ausgabe tun genau das. Sie schaffen Berührungspunkte, wo zuvor Leere war. Sie zeigen: Es ist nicht vergebens, zu fühlen. Nicht vergebens, zu zweifeln. Nicht vergebens, zu handeln.
Jede Stimme hat ihren eigenen Ton, jede Geschichte eine besondere Wahrheit. Die Finalist:innen beeindrucken mit existenzieller Tiefe, sprachlicher Leichtigkeit und prägnanten politischen Spiegelungen der Gegenwart. Diese Sammlung ist ein Zeugnis menschlicher Suche. Nicht vergebens.
Angelica Bühler, Kim Moser, Nina Steeg
////////////////////////////////////
Invano? Una parola dura. Quasi un giudizio. Una parola che suggerisce rassegnazione, eppure rivela molto di più. Chiunque la pronunci non si è ancora arreso. Perché chi ha a che fare con l’invano è alla ricerca di un senso, anche dove sembra non esserci.
Le finaliste e i finalisti del concorso di scrittura PH Goes Poetry 2024 delle ASP di Zurigo e dei Grigioni hanno affrontato questa parola. I loro testi lo dimostrano: l’invano non è solo un fallimento, ma è anche la dimostrazione che qualcosa è stato tentato e osato. Ed esiste un valore nel tentativo, che si tratti di lotte quotidiane, di momenti emotivi eccezionali o di riflessioni poetiche su ciò che apparentemente ha poco valore. Le autrici e gli autori raccontano di perdite, di tentativi falliti, di mani rimaste vuote. A volte in modo doloroso, a volte in modo sorprendentemente consolante. Esprimono ciò che spesso viene rimosso: che fa male impegnarsi e fallire. Eppure, qualcosa rimane. Un dettaglio. Un ricordo. Un pensiero che si rifiuta di essere privo di significato.
Chi scrive resiste all’idea che tutto sia vano. Chi cerca le parole crea connessioni. I testi di questa edizione fanno proprio questo. Creano punti di contatto dove prima c’era il vuoto. Lo dimostrano: non si provano emozioni invano. Non si dubita invano. Non si agisce invano.
Ogni voce ha il suo tono, ogni storia una verità speciale. Le finaliste e i finalisti colpiscono per la profondità esistenziale, la leggerezza linguistica e le concise riflessioni politiche del presente. Questa raccolta è una testimonianza dell’impegno umano. Non invano.
Angelica Bühler, Kim Moser, Nina Steeg (traduzione dal tedesco di Ivana Vezzola)
////////////////////////////////////
Adumbatten? In pled dir. Bunamain in giudicament. In pled che sugerescha resignaziun – e revelescha anc bler dapli. Tgi ch’al pronunzia n’ha anc betg dà si. Perquai che tgi che s’occupa cun la vanitad è a la tschertga d’in senn – era là, nua ch’i na para betg d’avair in.
Las finalistas ed ils finalists da la concurrenza da scriver PH Goes Poetry 2024 da la SAP da Turitg e da la SAP dal Grischun èn sa fatschentads cun quest pled. Lur texts mussan: la vanitad n’è betg mo il disdir, mabain er in mussament ch’insatge è vegnì empruvà e ristgà. Ed igl exista ina valur en l’emprova – saja quai en cumbats dal mintgadi, en muments excepziunals plain emoziuns u reflexiuns poeticas davart insatge che para pitschen. Las auturas ed ils auturs raquintan da sperditas, d’emprovas che han fatg naufragi, da mauns restads vids. Mintgatant dolurus, mintgatant a moda nunspetgada consolant. Els expriman quai che vegn savens supprimì: ch’i fa mal da sa stentar e lura disdir. E tuttina resta insatge. In detagl. Ina regurdientscha. In patratg che na vul betg esser senza senn.
Tgi che scriva fa frunt a l’idea che tut saja adumbatten. Tgi che tschertga pleds, creescha colliaziuns. Ils texts da questa ediziun fan exact quai. Els creeschan puncts cuminaivels, là, nua ch’igl era l’emprim mo videzza. Els mussan: Ins na senta betg adumbatten. Ins na dubitescha betg adumbatten. Ins n’agescha betg adumbatten.
Mintga vusch ha ses agen tun, mintga istorgia sia vardad unica. Las finalistas ed ils finalists fan impressiun cun profunditad existenziala, cun levezza linguistica e cun reflexiuns politicas dal preschent. Questa racolta è ina perditga da la tschertga umana. Betg adumbatten.
Angelica Bühler, Kim Moser, Nina Steeg (translaziun dal tudestg dad Irina Lutz)